Categories: We wpisach

Matka Boża Strażniczka Wiary Świętej

Figura Matki Bożej Bardzkiej jest najstarszą drewnianą rzeźbą na Dolnym Śląsku. Figura od prawie tysiąca lat wysłuchuje próśb pielgrzymów zawierzających Je swoje zdrowie. Pochodzi z XII wieku. Wykonana została z drewna lipowego. Mierzy ok. 43 cm.

Siedząca na tronie Matka Boża przybrana jest w suknię i płaszcz, na głowie ma koronę o trójlistnych zębach, trzyma w wyciągniętej do przodu prawej ręce królewskie jabłko. Na jej kolanach siedzi Dzieciątko – trzyma Księgę i błogosławi.

Figura znajduje się w klasztorze w Bardzie Śląskim, który został wybudowany w latach 1712-1716. W korytarzu przylegającym do zakrystii znajduje się kaplica wotywna, w której umieszczono kilkadziesiąt obrazów dziękczynnych za otrzymane łaski.

Cudów i łask, których doznano za pośrednictwem figurki było tysiące. Jednym z takich cudów, które się wydarzyły było odzyskanie wzroku. W 1636 r. Jan Pesske z Kłodzka zachorował na oczy i w skutek choroby całkowicie stracił wzrok. Przyprowadzono go do Barda, a rodzice gorąco modlili się za uzdrowienie syna. W tej intencji ofiarowali Matce Bożej świecę. Chłopiec odzyskał wzrok.

Kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia, powiedział w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny 15 sierpnia 1959 r.: „Bardo usadowiło się w przełomie Nysy Kłodzkiej, tworząc południowe wrota dla Polski. Tymi właśnie wrotami weszło do Polski chrześcijaństwo i u tych wrót Królowa Polski założyła jedną ze swoich stolic, aby czuwać nad wiarą narodu polskiego”. To właśnie tym szlakiem, przez Bardo, szli do Polski pierwsi misjonarze z południa Europy.

Źródło: niedziela.pl, bardo.pl